मिंग राजवंशातील प्रसिद्ध वैद्यकीय ग्रंथ “कम्पेन्डियम ऑफ मटेरिया मेडिका” मध्ये पुदिन्याच्या गुणधर्मांची आणि औषधी परिणामांची सविस्तर नोंद आहे, ज्यात म्हटले आहे की तो “तिखट, कडू आणि

स्वभावाने थंड”. आधुनिक वैद्यकशास्त्राने हे सिद्ध केले आहे की याचा उत्तेजक प्रभाव असतो, ज्यामुळे त्वचेच्या केशवाहिन्या विस्तारतात, घाम ग्रंथींच्या स्रावाला चालना मिळते, घाम येतो, विषारी द्रव्ये बाहेर टाकली जातात आणि मलत्याग होतो.

वात-उष्णतेवर, सर्दी आणि वात-उष्णतेवर उपचार करण्यासाठी याचा वापर केला जाऊ शकतो. याचा घशावरही फायदेशीर परिणाम होतो, वात-उष्णतेमुळे होणारी घसादुखी, खोकला यावर उपचार करण्यासाठी याचा वापर केला जाऊ शकतो. याचा खालील प्रभाव आहे

प्रसार करण्यास मदत करू शकते, गोवरचा प्रसार रोखण्यास मदत करू शकते. हे संवेदी चेतांच्या टोकांवर देखील कार्य करू शकते, ज्यामुळे संवेदनात्मक पक्षाघात होऊ शकतो, म्हणून याचा बाह्यतः वेदना आणि खाज कमी करण्यासाठी उपयोग होतो.

तीव्र जीवाणूनाशक आणि कीटकनाशक प्रभाव. या विविध औषधी गुणधर्मांमुळे, व्यावसायिकरित्या उपलब्ध असलेल्या पेटंट औषधांमध्ये पेपरमिंट हा एक महत्त्वाचा घटक आहे.

जसे की किंगलियांग तेल, अ‍ॅनेमारहेना आणि रेंडान. शीतलक तेल हे पेपरमिंट तेल, पेपरमिंट पाणी अधिक लवंग तेल, कापूर, पांढरे मेण, पांढऱ्या पेट्रोलियम जेलीच्या मिश्रणापासून बनवले जाते.

सामान्यतः 'सोन्याचे तेल' म्हणून ओळखले जाणारे हे तेल, सर्दी, डोकेदुखी, कीटकदंश आणि खाज यावर बाह्यतः वापरले जाऊ शकते. ताजी पुदिन्याची पाने कपाळाच्या दोन्ही बाजूंना चोळून किंवा लावून बरे करता येते.

रक्तवाहिन्या विस्तीर्ण करणाऱ्या औषधामुळे होणारी डोकेदुखी बरी होते. यामुळे नासिकाशोथ, जंतुसंसर्ग प्रतिबंध आणि त्वचारोग इत्यादी बरे होऊ शकतात.